ارماییل

برای زیستن تنها یک ذهن و قلب شفاف کافی است. باقی را برای شکر گزاری کنار بگذارید

زمزمه های بهاری

 

 

 

 

چقد جنگلَ خوسی، ملت و َسی، خسته نُبُستی،

 می‌جان جانانا٬ تَرا گَمَه میرزا کوچک خانا

 

چقدر در جنگل می‌خوابی به خاطر مردم؟

خسته نشوی ای جان جانانم، با تو‌ام، میرزا کوچک خان!

 
خدا دانه که من، نتانم خفتن، از ترس دشمن، می دل آویزانا٬

 ترا گمه میرزا کوچک خانا

 

خدا می‌داند که از ترس دشمن خواب نمی‌توانم،

دل آویزان و نگرانم، با توام، میرزا کوچک خان!

 

 

 

 

 چِر ِه زوتر نایی، تندتر نایی، تنها بنایی، گیلان ویرانا٬ ترا گمه میرزا کوچک خانا

 

چرا زودتر نمی‌آیی؟ تندتر نمی‌آیی؟

گیلان ویران را تنها گذاشته‌ای، با توام میرزا کوچک خان!

 

 بیا ای روح و روان . تی ریش قربان

بهم نوانان  . تی کاس چومانا٬ ترا گمه میرزا کوچک خانا

 

بیا ای روح و روانم، قربان ریشت،

آن چشمان روشن را روی هم نگذار، با توام میرزا کوچک خان!

 

 

 

اَمه رشتی جَغَلان، ایسیم تی‌ فرمان، کُنیم اَمه جان،

تی پا جیر قربان ٬ ترا گمه میرزا کوچک خانا

 ما بچه‌های رشت، به فرمان تو ایم، جانمان را به پایت قربان می‌کنیم،

 با توام میرزا کوچک خان!

 

 

 

گفتم از خودم بنویسم دیدم  حتی دیگه  ارماییل هم محیط  امنی برای من نیست 

شاید دیگه اینجا ننوشتم.  

 

 

 

زمان بسیار زیادی طول میکشه که یک قهرمان برای ملتش پذیرفته بشه. حتی اگر به میرزا کوچک خان ایرادی از لحاظ امنیت ملی ایران وارد بشه . بازم. قهرمان ملتی است و همین برای  احترام او کافی .

 

 

د ر هر حال  با سپاس بسیار از جوانان رشت

بلکه هوای این ارماییل زیبا تکانی بخوره

آهنگش رو بسیار دوست میدارم. مخصوصا جایی که  میگه :‌ تنها بناییی  گیلانه ویران

یعنی گیلان ویران رو تنها گذاشتی.

 

 

معرفی موسیقی :‌ میرزا کوچک خان

 

خواننده : ناصر مسعودی

 

ساخته ی:‌  سید محمد میر زمانی

 

 

پی نوشت ۱: وقتی حالتون بده بهتره موسیقی سنتی گوش کنید. یا موسیقی نواحی باور کنید خیلی تسکین  دهنده تر از موسیقی پاپ هست . موسیقی پاپ که من یکی رو بیشتر به درد میچسبونه !یه روزگاری خیلی دوست داشتم آهنگ میرزا رو برای ارماییل بگذارم.

 

 پی نوشت ۲ :‌گیلان به طرز دیوانه کننده ای سبز شده. گاهی از اینهمه سبز که پناهم میشه گریه ام در میاد . سبز امن من . تار سبز من .  روح سبز من .  گیلان من

 

 

تقدیر بسته به باران شدی گیلان

تقدیر بسته به رد غریب اشک که مورب میشود  به روی گونه هام 

 وقتی کسی نیست که نان گرم محبت شود .

میترسیدم از هجوم اشیا . خسته از رد غریب سفر قدمم و قلمم چرخید .

تقدیر بسته به ذکر شریف کلمات

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نویسنده : ارماییل : ٩:۳٤ ‎ب.ظ ; جمعه ٢٤ خرداد ۱۳۸٧
Comments نظرات () لینک دائم