ارماییل

برای زیستن تنها یک ذهن و قلب شفاف کافی است. باقی را برای شکر گزاری کنار بگذارید

بهشت گیلان

 

 

 

 

 

گیلان من . می گیلان                                                            

 

 

 

 

 

 

پشت سر گذاشتن پست قرنطینه ی پلیس راه لوشان یعنی خداحافظی

با تابلوی "به گیلان خوش آمدید. "یعنی ثانیه های بی گیلان.

دارم از گیلان دور میشم. چشمهایم را کوک میکنم. و وجودم میشود

 دو  چشم که خیره مانده به پنجره ماشین. و نگاه میکنم

 انگار چیزی جا مانده در نگاهم .

و انگار یک گیلک باید از گیلان بنویسد تا ته نشین شود در دلها و دیده ها .

 تا تزریق وریدی مه شود به میان نفسهای تشنه .

 

 

 

یک دنیا غروب و باران جا مانده در نگاهم

تلخ صبح های گیلان . طعم گس حیرت از فلق سرخ گیلا در مه.

طعم گس راهی شدن صبحهای گیلان و ریزش عمیق شبنم به عمق جان

  طعم لمس نامرئی وجود که مماس میشود به مه

تلخ وشیرن بارانهاش که پناه من مهاجر شد وقتیکه دیگر کسی برایم نمانده بود

طعم تلخ وشیرین سرمای شدید وقتی  میان بوران و باران گم میشوم .

             تقدیر بسته ی باران شدی به میان گامهای من .گیلان

تقدیر بسته ی عشق

تقدیر بسته شدی به رد غریب اشک که مورب میشود به روی گونه وقتیکه کسی نیست که نان گرم محبت شود به میان دستهایم. گیلان

تقدیر بسته ی مه که غلیظ میشود به میان ریه های من .گیلان

تقدیر بسته ی تنفس خیس شبنم که عمیق میشود به نفسهام. گیلان

 

میترسیدم از هجوم اشیا

خسته از رد غریب سفر به کلمه ها پیوند خوردم .

وقدمم و قلمم چرخید.

تقدیر بسته ی ذکر شریف کلمات به دستهای زحمت من .گیلان

 

 

 

 

بهشت گیلان

 

  

می گیلان جان. می گیلان جان

او نازنین کوچیکیانه جا بنام. اون همه خاطراته جا بنام.

کوی وکمندانه بنام پشت سر. بهشت گیلانه بنام پشت سر

می همره گو:تی اسبه کی زین بکود؟کی ترا نفرین بکود؟

تنگه می دل تنگه می گیلانه را

غریب جا بیخودی هی ای در و او در زنم

چاره چیسه دم به دم غصه جا پر پر زنم.

خیلی زمات حتو حسرت کشم.

روزانه تقویمه خط کشم.

خدا دانه هه روزانه واگردم. هنوز هنوز ایته گیله مردم.

تنگه می دل . تنگه می گیلانه را

 

فارسی

 

روزهای نازنین کودکی را جا گذاشتم. اون همه خاطرات رو جا گذاشتم.

کوه کمندها ی زیادی رو پشت سر گذاشتم. بهشته گیلان رو پشت سرگذاشتم.

به من بگو ااسبم رو کی زین کرد ؟کی من رو نفرین کرد؟

دلم تنگه . دلم تنگه برای گیلانم

تو غربت بیخود هی این در و اون در میزنم

چاره چیه مدام تو غصه پر پر میزنم

خیلی وقته همینطوری حسرت میکشم.

روی روزهای تقویم خط میکشم.

خدا میدونه همین روز ها بر میگردم.

هنوز هنوز یک گیله مرد هستم .

دلم تنگه دلم تنگه برای گیلانم. برای گیلانم دلم تنگه

 

 

 

معرفی نوار کاست

بهشت گیلان

با صدای ناصر مسعودی  شاهرخ شیر دوست.

آهنگساز :رضا فدایی

ناشر :سروش

 

پی نوشت: اون عکسی که اون بالا زدم شاهکار خودمه . از یکی از کوههای ماسوله .

تورشوم.

یعنی مال منطقه ی ماسوله است . نه حتما مال محدوده ی شهر ماسوله .جاده فومن  ـ  ماسوله.

با گروه فراز رشت فتحش کردیم. ۱۴ ساعت کوهنوردی حرفه ای. تقریبا بابامون در اومد.

تور به گیلکی یعنی :دیوونه

شوم هم یعنی شوم.       دیوانه ی نحس عجیب زیبا بود.

به نظرم خیلی کشته گرفته تا محلی ها یه همچین اسمی رو براش گذاشتند. به هر حال تقریبا مناظرش دیوونه کننده بود. گروه دو گروه شد و از یک قسمت به بعد فقط بچه های حرفه ای و کسایی که مایل بودند فتح قله بکنند ادامه مسیر دادند. ۴ ساعت کوه و جنگل پیمایی داشت . بعد تازه می رسیدیم به جنگل و مه و صعود از کوه . بعد می رسیدیم به مرتع های بزرگ تقریبا ۲ ساعت مرتع پیمایی . و بعد تا پایه ی قله ۱.۵ساعت  راه کوهپیمایی و صخره پیمایی . پشتش هم  قله ی گرد سایه بود. اونهم به خاطر این اسمش شده بود که درست پشت  تور شوم قایم شده بود.

بعد که فتح قله کردید . فکر کنید اینهمه راه رو باید با سراشیبی ۳۰ درصد برید پایین.. !!!!

بعد که رسیدید پایین از ماسوله تا رشت یه چیزی تو حدود دو ساعت تو مینی بوس ولو شدیم. بعد من نمیدونم با چه قدرتی خودم رو به لاهیجون رسوندم. اصولا پرچم .تهران و لاهیجان رو من یکی بین بچه های فراز بالا میگیرم.

 پی نوشت۲ : من هیچ مسوولیتی رو در قبال کشته شدن بعد از این پست نمی پذیرم. : )

 

 

 

نویسنده : ارماییل : ٧:۳٤ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱٤ تیر ۱۳۸٦
Comments نظرات () لینک دائم